Wystawa portretów ksień panien benedyktynek ormiańskich Kobiety z pastorałami w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej – otwarta.

Portrety zwinięte w rulon, ponad 70 lat przeleżały na klasztornym strychu. Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich, otrzymała obrazy od Benedyktynek z Wołowa, a dzięki pozyskanym funduszom 7 obrazów przeszło już gruntowną konserwację.
Otwarcie wystawy portretów ksień, z uwagi na sporą ilość zaproszonych gości, odbywało się w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela. W programie spotkania były trzy prelekcje, przeplatane muzyką w wykonaniu zespołu muzyki dawnej La Tempesta pod kierownictwem Jakuba Burzyńskiego. Pierwszym prelegentem miał być ks. prof. dr hab. Józef Naumowicz, niestety choroba nie pozwoliła na udział w otwarciu wystawy, ale znalazł godnego zastępcę w osobie prof. dr. hab. Krzysztofa Stopki z UJ, po prelekcji o obrządku ormiańskokatolickim, muzycy wykonali w pięknej aranżacji pieśń Surb Surb (Święty, Święty). Drugim prelegentem był dr hab. Andrzej A. Zięba, również z Uniwersytetu Jagiellońskiego – mówił o konwencie benedyktynek ormiańskich i galerii portretów ksień, na koniec główna konserwatorka Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Maius w Krakowie, mgr Jolanta Pollesch, opowiedziała o przebiegu badań i odkryła niektóre tajniki konserwacji obrazów. Muzycy wystąpili 3 razy ze wspaniałą muzyką dawną, 5 śpiewaków i 2 instrumentalistów – pozytyw i chitarone. Po końcowym występie muzyków, wszyscy przeszli (obok Katedry) do budynku Muzeum na właściwą wystawę.


Prócz zakonserwowanych siedmiu portretów pokazane są zdjęcia czterech, ostatnio przekazanych Fundacji, które aktualnie są w pracowni konserwatorskiej. Najważniejszym elementem wystawy, prócz obrazów, jest oczywiście tytułowy pastorał wypożyczony na tę wystawę przez siostry z Wołowa – razem z futerałem, prezentowany w szklanej gablocie.
Wystawę wzbogacają teksty przybliżające kulturę i dziedzictwo polskich Ormian, w tym historię kielicha z katedry ormiańskiej, zagrabionego w czasie szwedzkiego potopu, który obecnie znajduje się na wyspie Rugia.
Prezentowany jest także ornat czerwony z 1 poł. XVII w., z elementami unikatowej tkaniny z XV wieku, który pochodzi prawdopodobnie z zasobów szat liturgicznych Katedry Ormiańskiej we Lwowie. Ornat poddany był konserwacji w 2020 r.
Na wystawie zobaczymy dokumenty i pamiątki po lwowskich benedyktynkach ormiańskich, jak modlitewnik, korespondencję ostatniej ksieni, sprawozdania, zeszyt uczennicy szkoły prowadzonej przez siostry we Lwowie. Na razie tylko ta krótka relacja z otwarcia wystawy, więcej w najbliższym numerze Awedisu.
Napisali o naszej wystawie m.in: Archidiecezja Warszawska, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Dzieje.pl, Radio Maryja, Radio Plus, FB

Zdjęcia: Romana Obrocka, Władysław Deńca
mot

Wirtualny Świat Polskich Ormian