Ekspozycja muzealna, Warszawa ul. Świętojerska 12

soboty i niedziele g. 15–18
grupy na telefon: 502 421 944

Armenian exhibition, Warsaw Świętojerska 12

Saturdays and Sundays 3–6 p.m.
groups – +48 502 421 944

Թանգարանային ցուցադրությունշ

շաբաթ և կիրակի օրերին՝ 15–18
այցելությունների համար
զանգահարել +48 502 421 944

Kalendarz 2025

Kalendarz Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich – 2026

Zobacz Kalendarz Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich – 2026

SKARBNICA POLSKICH ORMIAN

UWAGA! na życzenie naszych gości zmieniliśmy godziny otwarcia wystawy! Zapraszamy do zwiedzania stałej ekspozycji muzealnej SKARBNICA POLSKICH ORMIAN w każdą sobotę i niedzielę od 15:00 do 18:00, przy ulicy Świętojerskiej 12. Grupy powyżej 5 osób w dowolnych terminach...

FUNDACJA KULTURY i DZIEDZICTWA ORMIAN POLSKICH w kwietniu tego roku, obchodzi dziewiętnastą rocznicę powołania do działania przez ówczesnego ordynariusza katolików obrządku ormiańskiego w Polsce J.E. ks. kardynała Józefa Glempa. Od 19 lat sprawujemy pieczę nad...

Ormiańskie pochówki na warszawskich Powązkach

Chcemy przypomnieć Państwu, że w naszym Archiwum Polskich Ormian znajduje się specjalne okno Cmentarz_Powązki w którym mamy możliwość odnalezienia miejsc pochówku Ormian na warszawskich Powązkach. Znajdziecie tam Państwo lokalizację na planie cmentarza, fotografię...

NASZE PUBLIKACJE

Jędrzejowiczowie i Jędrzejewiczowie - kupcy, patrioci, Ormianie

Tom 4. Pomniki dziejowe Ormian polskich

Symeon Lehacy – urodzony ok. 1584 r. w Zamościu w rodzinie ormiańskiej, przybyłej do Polski z Kaffy na Krymie. Kopista ksiąg, śpiewak kościelny, kleryk, podróżnik, nauczyciel, literat. W wieku lat 24 wyruszył w pielgrzymkę do miejsc świętych chrześcijaństwa. Podróż trwała 12 lat.

Hripsime Mamikonyan – tłumaczka Notatek – w streszczeniu m. in. pisze tak: Podstawowego materiału biograficznego dostarcza jego główne dzieło – Zapiski podróżne. Zawarł w nim swoją autobiografię i cenne informacje na temat krajów, które zwiedził. Warto podkreślić fakt, że autor w sposób szczególny interesował się Ormianami i szczegółowo opisywał ich życie. Zazwyczaj podawał konkretną liczbę ormiańskich domów we wszystkich miejscach, gdzie był. Symeon pragnął przysporzyć rozrywki czytelnikom zainteresowanym odległymi krajami. Jednak podstawowym jego celem było dostarczenie informacji tym, którzy, tak jak on, będą podróżować po świecie. Zamierzał stworzyć poradnik dla ormiańskich pielgrzymów po miejscach świętych. Jest to jedno z nielicznych dzieł w serii literatury pielgrzymkowej napisanych z perspektywy człowieka Wschodu.

Rozmowa z Hripsime Mamikonyan, którą przeprowadził Andrzej Gliński ukazała się 53 numerze Awedisu https://ormianie.pl/files/53_Awedis.pdf pod tytułem Marco Polo z Zamościa.

Wydawcą jest Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie oraz Księgarnia Akademicka w Krakowie.
Publikacje do nabycia w:
Księgarni Akademickiej w Krakowie https://akademicka.com.pl/

W planie jest jeszcze: tom 5 – Podróż do Polski i innych krajów, w których żyją wygnańcy z miasta Ani autorstwa Minasa Bżyszkianca oraz tom 6 – Nowy Aliszan.

Opis projektu, autorstwa Moniki Agopsowicz, jest opublikowany w 5 numerze czasopisma Lehahayer (2018), s. 291.

 

Symeon Polski (Simeon Lehacy), Zapiski podróżne, w tłumaczeniu z języka ormiańskiego i opracowaniu Hripsime Mamikonyan.

Tom 4. Pomniki dziejowe Ormian polskich

Symeon Lehacy – urodzony ok. 1584 r. w Zamościu w rodzinie ormiańskiej, przybyłej do Polski z Kaffy na Krymie. Kopista ksiąg, śpiewak kościelny, kleryk, podróżnik, nauczyciel, literat. W wieku lat 24 wyruszył w pielgrzymkę do miejsc świętych chrześcijaństwa. Podróż trwała 12 lat.

Hripsime Mamikonyan – tłumaczka Notatek – w streszczeniu m. in. pisze tak: Podstawowego materiału biograficznego dostarcza jego główne dzieło – Zapiski podróżne. Zawarł w nim swoją autobiografię i cenne informacje na temat krajów, które zwiedził. Warto podkreślić fakt, że autor w sposób szczególny interesował się Ormianami i szczegółowo opisywał ich życie. Zazwyczaj podawał konkretną liczbę ormiańskich domów we wszystkich miejscach, gdzie był. Symeon pragnął przysporzyć rozrywki czytelnikom zainteresowanym odległymi krajami. Jednak podstawowym jego celem było dostarczenie informacji tym, którzy, tak jak on, będą podróżować po świecie. Zamierzał stworzyć poradnik dla ormiańskich pielgrzymów po miejscach świętych. Jest to jedno z nielicznych dzieł w serii literatury pielgrzymkowej napisanych z perspektywy człowieka Wschodu.

Rozmowa z Hripsime Mamikonyan, którą przeprowadził Andrzej Gliński ukazała się 53 numerze Awedisu https://ormianie.pl/files/53_Awedis.pdf pod tytułem Marco Polo z Zamościa.

Wydawcą jest Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie oraz Księgarnia Akademicka w Krakowie.
Publikacje do nabycia w:
Księgarni Akademickiej w Krakowie https://akademicka.com.pl/

W planie jest jeszcze: tom 5 – Podróż do Polski i innych krajów, w których żyją wygnańcy z miasta Ani autorstwa Minasa Bżyszkianca oraz tom 6 – Nowy Aliszan.

Opis projektu, autorstwa Moniki Agopsowicz, jest opublikowany w 5 numerze czasopisma Lehahayer (2018), s. 291.

 

 

 

Zapisy sądu duchownego Ormian miasta Lwowa za lata 1564-1608 w języku ormiańsko-kipczackim w opracowaniu Edwarda Tryjarskiego

Z serii "Pomniki dziejowe Ormian polskich". Tom 1

Narodowy Program Rozwoju Humanistyki

 

 

 

 

 

Kalendarz 2023. Lwowski Ewangeliarz ze Skewry

Kalendarz 2023 – Lwowski Ewangeliarz ze Skewry
Jak co roku, od roku 2009, Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich wydała Kalendarz na 2023 rok, zatytułowany „Lwowski Ewangeliarz ze Skewry”. To już piętnasta, tym razem trójjęzyczna edycja, popularyzująca wiedzę o Ormianach i ich historii. I tak w roku 2023, każdy miesiąc ilustruje jedna z kart Ewangeliarza, którego kopistą i iluminatorem był niejaki Grigor. O Ewangeliarzu opowiada prof. Krzysztof Stopka i prof. Małgorzata Smorąg-Rózycka. Tłumaczenia tekstów na język ormiański dokonał Hayk Hovhannisyan, a angielski – Marek Woźniczko. Koordynacja projektu należała do Marii Ohanowicz-Tarasiuk, a stroną graficzną Kalendarza, nieprzerwanie od początku, zajmuje się Elżbieta Łysakowska. Sfinansowane z dotacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Niestety nie uniknęliśmy omyłki, którą niniejszym, posypując sobie głowę popiołem, prostujemy: na stronie 13 w tytule sprawozdania z działalności FKiDOP jest napisane: w roku 2019, powinno być: w roku 2022.
Zespół Fundacji

 

 

 

 

 

AKTUALNOŚCI

Nowy Zarząd Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich

11 lutego 2026 roku Przewodniczący Rady Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich, Pan prof. dr hab. Krzysztof Stopka poinformował, iż po ustąpieniu poprzedniego, został powołany nowy Zarząd na trzyletnią kadencję.
W skład Zarządu, po wyrażeniu swojej zgody weszły następujące osoby: Paweł Krzeczunowicz, dr Andrzej Gliński, dr Piotr Kondraciuk. Nowemu Zarządowi życzymy pomyślnego realizowania wszystkich zadań statutowych, sukcesów w pracach nad popularyzacją ormiańskiego dziedzictwa oraz dalszym rozwojem Fundacji.

W imieniu Rady Fundacji Pan prof. Krzysztof Stopka podziękował poprzedniemu Zarządowi.

Słuchacze Instytutu Trzeciego Wieku IPN w Skarbnicy Polskich Ormian

12 lutego Skarbnica Polskich Ormian gościła dwie grupy słuchaczy Instytutu Trzeciego Wieku IPN.
Odwiedziło nas wówczas aż 48 osób autentycznie zainteresowanych tematyką związana z historią Ormian i Armenii.
Było sporo pytań, zwłaszcza, że niektórzy z uczestników wcześniej odwiedzili Armenię i byli nią zauroczeni. W czwartkowym spotkaniu brały udział również osoby, które po raz pierwszy zetknęły się z historią polskich Ormian. Skarbnica Polskich Ormian i wystawa czasowa poświęcona Teodorowi Torosiewiczowi wzbudziły powszechny zachwyt oraz duże uznanie dla działalności Fundacji Kultury i Dziedzictwa Polskich Ormian. To była prawdziwa przyjemność gościć grupy tak zainteresowane tematem.

O R M I A Ń S K I POPIELEC w Warszawie – 15 lutego

Serdecznie zapraszam

na Mszę św. w obrządku ormiańskim
15 lutego  (niedziela), godz.11.00*, kaplica Matki Bożej
w Warszawie, ul. Łazienkowska 14.
* * *
Na zakończenie Mszy Świętej
– obrzęd posypania głów popiołem.
** * **
Zaczyna się ormiański Wielki Post !
Ta niedziela zwana Niedzielą Dobrego Życia, liczona jako pierwsza niedziela Wielkiego Postu,
chociaż jest radosna i przypomina o życiu w raju.
Ścisły post zaczyna się od poniedziałku 16 lutego (wtedy nie ma wspólnej liturgii,
dlatego w kościołach katolickich w Armenii obrządek popiołu dokonuje się w niedzielę;
Środa Popielcowa jest tradycją zachodnią – łacińską).

** * **

Po Mszy św. spotkanie przy herbatce.
** * **

Z serdeczną pamięcią w modlitwie
 ks. Józef Naumowicz

Pamiętajmy o wsparciu!

Pamiętajmy o wsparciu dzieła powołanego przez
śp. Ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego!

Konserwacja XVIII-wiecznych armeników i opracowanie ormiańskich archiwaliów

Logo NDAPW ramach konkursu Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych „Wspieranie działań archiwalnych 2025” Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich poddała pełnej konserwacji karty rękopisów zawierających korespondencję ks. Stefana Roszki z zespołu archiwalnego Dekanat stanisławowski oraz parafia ormiańskokatolicka Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Stanisławowie. Karty były użyte jako makulatura do wykonania okładek i były w złym stanie.
Zostały też opracowane, zabezpieczone i udostępnione online w szukajwarchiwach.gov.plormiańskie archiwalia, w tym dotyczące rodzin i dwóch księży: ks. Adama Rosco Bogdanowicza i ks. Kazimierza Filipiaka.
Szczegóły znajdują się w załączonej prezentacji. PREZENTACJA

Podziękowania dla darczyńców Fundacji w 2025 roku

Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich składa serdeczne podziękowania wszystkim Darczyńcom,
którzy wsparli naszą działalność w 2025 roku.
Dziękujemy za wizyty w Skarbnicy Polskich Ormian
i udział we wszystkich, organizowanych przez Fundację wydarzeniach.

Związek Ormiański w Gdańsku z wizytą w Skarbnicy Polskich Ormian w Warszawie

17 stycznia 2026 roku siedziba Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich, stała się miejscem spotkania sympatyków środowiska ormiańskiego Gdańska i Warszawy. Spotkanie z przedstawicielami Związku Ormiańskiego w Gdańsku stało się wyjątkowym wydarzeniem związanym z 10. rocznicą powstania Związku. Wśród gości wyjątkowo liczną grupę stanowiła młodzież reprezentująca Organizację Młodzieży Ormiańskiej w Polsce. Zabrakło miejsc siedzących, ogromny entuzjazm jaki potrafią wytworzyć tylko Prezes Związku – Gagik Parsamian oraz Helena i Tadeusz Seroccy udzielił się wszystkim obecnym. Podziękowaniom nie było końca. Spotkanie rozpoczęło się opowieścią snutą przez Tadeusza Serockiego, zastępcy Prezesa Związku, o początkach działalności grupy skupionej wokół Gagika Parsamiana. Wspomniano wielkie wydarzenia kulturalne m.in. wystawę prac Iwana Ajwazowskiego a potem Teodora Axentowicza, które były również prezentowane w Erywaniu, koncerty i inne znaczące kulturalne inicjatywy. Helena Serocka przeczytała kilka ważnych sentencji zawartych w publikacji powstałej na okazję 10-lecia Związku. Uczestnicy spotkania zostali obdarowani „Kroniką 10-lecia działalności Związku Ormiańskiego w Gdańsku”.Od dziesięciu lat Związek Ormian w Gdańsku jest znaczącą instytucją kultury na mapie tego miasta. W każdy 13. dzień miesiąca, w siedzibie przy Mariackiej odbywa się otwarcie kolejnej wystawy, koncert lub inna forma kulturalnego wydarzenia. To miejsce w sercu Starego Gdańska tętni życiem i promieniuje kulturą przez duże „K” nie tylko na całą ulicę. Przedstawiciele Związku Ormiańskiego w Gdańsku postanowili zapoznać ze swoją działalnością środowisko warszawskie i chyba w pełni się ta misja udała. Gagik Parsamian wpisywał dedykacje w ofiarowanych publikacjach. Spotkanie zakończyliśmy pamiątkowym zdjęciem.

mot; fot.: Arpine Sargsyan, Sylwia Uryga, Maria Ohanowicz

 

 

Ormiańskie ślady w Tuchowie

Mieszkaniec Tuchowa Tomasz Wantuch – regionalista i badacz lokalnej historii, wiele uwagi poświęca historii rodu Theodorowiczów herbu Serce i ich związkom z Tuchowem. W artykule „JUSTYNA THEODOROWICZ. FILANTROPKA” przedstawił życiorys urodzonej w 1869 r. w Chomiakówce koło Kołomyi, niezamężnej i bezdzietnej właścicielki niewielkiego rodzinnego majątku na Pokuciu. Prowadziła działalność społeczno – kulturalną oraz dobroczynną korzystając ze wsparcia między innymi arcybiskupa lwowskiego, dziś świętego Kościoła katolickiego, Józefa Bilczewskiego (1860 – 1923). Do Tuchowa przyjechała po raz pierwszy w 1904 r. na ślub swego brata Jana. Ponownie opuściła Kresy w połowie lat 30. XX w. i na stałe przybyła do Tuchowa, by opiekować się obłożnie chorym bratem Leonem.
Zmarła w Tuchowie 10 września 1941 r. i została pochowana w kaplicy rodu Jordan Rozwadowskich.

Wirtualny Świat Polskich Ormian